در این تجمع دانشجویان پرچم‌های سه رنگ جمهوری اسلامی ایران را در دست داشتند و طی نوشته‌هایی خواستار قطع صادرات نفت ایران به اروپا شدند.

تاکید دانشجویان بر لزوم قطع صادرات نفت ایران به اروپا در فصل زمستان

تجمع‌کنندگان شعارهایی همچون “مرگ بر آمریکا”، “مرگ بر اسرائیل”، “ای مجلس ولایی اقدام ولایی”، “مرگ بر آمریکا”، “خمینی شاهد باش ما اعتراض کردیم” و…سردادند.

در این تجمع سیدمحسن میرحاجی به عنوان نماینده دانشجویان حاضر در تجمع به ایراد سخنرانی پرداخت و طی سخنانی گفت: تجمع امروز به این منظور برگزار شد تا از نمایندگان مجلس بخواهیم صادرات نفت ایران به اروپا را در فصل زمستان متوقف کنند.

وی بر لزوم انجام این اقدام از سوی دستگاه‌های مرتبط تاکید کرد و خواستار اجرای هرچه سریعتر آن شد.

میرحاجی: چون به ما مجوز ندادند تجمع را پایان می‌دهیم

این فعال دانشجویی با بیان اینکه برای برگزاری این تجمع از سوی استانداری تهران به آنها مجوزی داده نشده است، تصریح کرد: دانشجویان به دلیل اینکه اقدام غیرقانونی انجام نمی‌دهند این تجمع را برگزار نمی‌کنند و فقط مقابل مجلس آمده و موضع خود را اعلام می‌‌کنند.

میرحاجی با اشاره به تحریم نفتی ایران از سوی اتحادیه اروپا از مواضع رستم قاسمی وزیر نفت در قبال این تحریم قدردانی کرد و خواستار موضع‌گیری رئیس جمهور در این زمینه شد.

قطع صادرات نفت به اروپا مطالبه اساسی دانشجویان از مجلس است

در این تجمع بیانیه‌ای صادر شد که متن آن در ذیل می‌آید:

تجمع دانشجویی در اعتراض به ادامه صادرات نفت اروپا، تشویق قطعنامه اتحادیه اروپا مبنی بر تحریم خرید نفت ایران در کنار به شهادت رساندن دانشمندان مومن در زمینه فناوری هسته‌ای تشکیل دهنده زنجیره عملیات‌های شوم دشمنان اسلام به سردستگی آمریکا و صهیونیسم در مقابله با ملت مصمم، مومن و پیش رونده ایران اسلامی است.

این اقدامات به سردستگی آمریکا و صهیونیسم در مقابله با ملت مصمم و مومن و پیشرونده ایران اسلامی است.

این اقدامات که به گفته سران منفورشان به جهت ایجاد رعب و وحشت ملت شهیدپرور و به خصوص جوانان غیور و تحت فشار قراردادن نظام جمهوری اسلامی ایران و در دور جدید مذاکرات هسته‌ای انجام گرفته است، همانند نقشه‌های قبلی‌شان نقش بر آب شده و حیثیت نداشته آنان را در تمام جهان به باد برده است.

بی‌شک تصور رویایی آنها این بود که با این کارها بتوانند، در اراده ملت شریف ایران و مسئولین نظام خلل ایجاد کنند و آنها را از ادامه این راه منصرف کنند، اما زهی خیال باطل چراکه فرزندان روح الله فرموده پیر خمین را هرگز فراموش نخواهند کرد که خطاب به دشمنان فرمود “بکشید ما را ملت ما بیدارتر می‌شود”

این چنین است که با شهادت شهیدان هسته‌‌ای که به حق می‌توان ایشان را شهیدان بدر و خیبر نامید ملت غیور و مصمم ایران در ادامه این راه مصمم‌تر شده و به فضل الهی به توفیقات بسیار بیشتری نسبت به گذشته دست پیدا خواهد کرد.

اما در این میان تصویب قطعنامه تحریم واردات نفت ایران به اروپا در زمانی که این کشورها در صف خرید نفت ایران هستند اقدام گستاخانه و عجولانه‌ای بود که نشان از سرسپردگی اتحادیه اروپا در مقابل آمریکا با شبکه خبیث صهیونیسم بین الملل داشت.

تجربه سه دهه ایستادگی نظام مقدس جمهوری اسلامی در برابر مستکبرین عالم ثابت کرده است که تحریم دشمنان همواره مایه رشد و تعالی این ملت بوده است و به فرموده مقام معظم رهبری “هر چه ما را تحریم می‌کنند ما به ظرفیت داخلی خودمان متوجه می شویم و رو می‌آوریم و این ظرفیت و استعداد روز به روز مثل چشمه جوشانی شکوفا می‌شود.”

این قطعنامه فرصتی است که با توجه به تاکیدات چندین ساله مقام معظم رهبری مبنی بر کاهش اتکای اقتصاد کشور به نفت اقدامات لازم در این راستا هر چه سریعتر شکل بگیرد.

در پایان اعلام می‌شود که مطالبه اساسی دانشجویان از مسئولان کشور و به خصوص مجلس محترم شورای اسلامی این است که به وظیفه قانونی خود عمل کرده و در راستای راهبرد اصولی اعلام شده از سوی مقام معظم رهبری مبنی بر اینکه پاسخ به ملت ایران به هرگونه تهدیدی پاسخی خواهد بود که از درون، دشمن را از هم خواهد پاشید و متلاشی خواهد کرد به تحریم‌های غرب پاسخ درخوری بدهند و اکیداً درخواست می‌شود که حداقل تا لغو این قطعنامه صادرات نفت این کشورها به طور کامل قطع گردد.

به گزارش فارس، بعد از قرائت بیانیه‌ تعدادی از دانشجویان به تجمع مقابل مجلس ادامه دادند و با سردادن شعارهایی همچون “مجلس ولایی اقدام انقلابی” خواستار قطع صادرات نفت ایران به اروپا شدند.

جنبش عدالتخواه دانشجویی در پی تهدید‌های مکرر غرب مبنی بر تحریم نفتی ایران و هم‌چنین حمله‌ی نظامی برای توقف فعالیت‌های هسته‌ای کشورمان بیانیه ای صادر کرد.

متن این بیانیه به این شرح است:

بسم الله الرحمن الرحیم

امام علی (ع) فرمودند:«به خدا سوگند هر ملتی که در درون خانه اش مورد هجوم دشمن قرار گیرد حتما ذلیل خواهد شد»

«ملت استوار و پولادین ایران را تهدید کنند. ما در مقابل تهدید، تهدید می کنیم. هر کسى فکر تجاوز به جمهورى اسلامى ایران در مخیله‌اش خطور کند، باید خود را آماده‌ دریافت سیلى‌هاى محکم و مشت‌هاى پولادین کند؛ از سوى ملت مقتدر ایران، از سوى نیروهاى مسلح؛ ارتش جمهورى اسلامى ایران، سپاه پاسداران انقلاب اسلامى و بسیج مردمى، و پشت سر همه، ملت بزرگ ایران.» مقام معظم رهبری ۱۳۹۰/۰۸/۱۹

اتحادیه اروپا با تصویب تحریم نفت ایران دست به تهدیدی توخالی زده است. هر چند این تهدید بیشتر به ادعا می ماند و بی‌شک تهدیدی پوشالی است؛ این اتحادیه با تعویق زمان تحریم نفت ایران به تابستان آینده در پی آن است که با کاهش مصرف انرژی کمترین هزینه‌ای برای اقدام خبیثانه خود نپردازد؛ چرا که علاوه بر کاهش مصرف در تابستان برخی کشورهای دیگر مانند لیبی و عراق نیز به جمع تولید کنندگان نفت اضافه خواهند و این باعث خواهد شد که این اتحادیه کمترین هزینه را بابت تحریم نفت ایران بپذیرد.

این درحالیست همانطور که رهبر عزیزمان نیز فرموده‌اند ما باید در مقابل هر تهدید دشمن پاسخی دندان شکن به آن بدهیم. نباید اجازه داد که دشمنان ما احساس نمایند که می توانند با تهدید، ملت ما را از مسیر خود منحرف نماید. امروز ما در شرایط جنگ بدر و خیبریم یعنی نه تنها از تهدیدات ترسی نداریم بلکه پاسخ خود را به این تهدیدات خواهیم داد. دشمنان میهن عزیزمان باید بدانند که تهدید ایران برایشان هزینه زیادی به همراه خواهد داشت باید تا حد ممکن هزینه دشمنی با ایران را افزایش داد. لازم است با تحریم هر چه سریعتر صادرات نفت به اروپا، همه بخصوص اتحادیه بحران زده اروپا بخوبی بفهمد که تهدید ملت قهرمان ایران هزینه زیادی برایشان به همراه دارد. لزوم تحمیل هزینه به این کشورها برای مقابله با تهدیدات ، اقدامی ضروری است که باید هر چه سریعتر صورت گیرد تا زمان لازم برای گوشمالی دادن بازیگران این معرکه از دست نرود.

پیشنهاد رو به جلوی مجلس

مجلس شورای اسلامی در ابتدا با پیشنهاد رو به جلوی خود مبنی بر تحریم نفت به اروپا، هدف مقدسی را انتخاب نمود و بارقه‌هایی از امید برای انجام یک اقدام انقلابی را نشان داد، ولی در ادامه گویا تلاش برای به انجام رساندن این حرکت کاهش یافته است که ظاهرا این وقفه و رخوت ناشی از دلایل چندی است که به آن می‌پردازیم.

یکی از دلایل شنیده شده، ترس از دست رفتن منافع مادی در پی تحریم نفتی اروپاست. که لازم است مجددا تأکید کنیم؛ بدون شک حفظ عزت ملی کشورمان بر منافع مادی که در ظاهر در اثر تحریم در کوتاه مدت ممکن است به کشور وارد شود؛ تقدم دارد و انقلاب ما هیچ گاه حاضر به پذیرش ذلت نخواهد. بود هرچند که عده ای به بهانه منافع مادی ملی از عدم توقف صادرات نفت دم می زنند ولی لازم است که همه بدانند با برنامه‌ریزی دقیق بر مشکلات این مسیر فایق آمد و هیچ گاه نمی توان عزت ملی را با منافع مادی جایگزین نمود و همان گونه که در بیانیه وزارت نفت هم اعلام شد کشورمان ترسی از توقف صادرات نفت به اروپا نخواهد داشت.

اما دلیل دیگری که شنیده شده که شاعبه وجودش برای ما مشمئز کننده است ترس از تهدیداتی است که دول غربی بعد از شنیدن خبر این تصمیم ظاهرا نشان داده‌اند. وقتی وزیر امور خارجه آلمان دست به تهدید می زند و یا دولت فرانسه موضعی سخیفانه می گیرد نشان می دهد؛ نباید از این یاوه گویی های مزدوران امریکا ترسید و بلکه مجلس محترم باید بداند که نقطه مهمی را هدف گرفته است و باید حتما به این تهدید پر هزینه برای دشمنان بصورت مصرانه وارد شود.

در سوی دیگر مهمترین نتیجه پربرکت توقف صادرات نفت کشورمان به اروپا را می توان تلاش برای کاهش وابستگی درآمد کشور به فروش نفت دانست. موضوعی که سالهاست آرزوی رهبر و مردم عزیزمان است، به برکت عنایت الهی، همانطور که تاریخ نشان داده است. این تهدید دشمنان خبیث اسلام نیز به فرصتی برای اعتلاء و پیروزی مستضعفان به رهبری کشور عزیزمان خواهد شد.

لذا ضمن تقدیر از اقدام عزتمندانه و ارزشمند اکثریت مجلس محترم به نمایندگان متزلزل و مخالف این طرح هشدار می دهیم که هر گونه تعلل در تحریم صادرات نفت به اروپا خیانتی است به عزت ملی کشور، که می تواند منجر به تضعیف کشورمان شود. و بطور قطع با برخوردی انقلابی از طرف دانشجویان و مردم روبه رو خواهند شد.

جنبش عدالت خواه دانشجویی ضمن تاکید بر تسریع در روند تحریم صادرات نفت به اروپا و ضرورت انعقاد قراردادهای مجدد، با کشورهای مستقل، معتقد است می‌بایست امکان تهدید توسط کشورهایی که می‌خواهند با تحریم، ما را تهدید و مردم فداکار ایران اسلامی را تحت تاثیر قرار دهند، سلب نمود.

بنابراین از مجلس و دولت انتظار داریم در مدت زمان بسیار کوتاه و حداکثر تا انتهای این هفته این اتفاق رخ دهد. جریان دانشجویی این اطمینان را به مسئولین می دهد که مردم ما، با گذشت ۳۲ سال از انقلاب اسلامی ایران، نشان داده‌اند در مقابل هرگونه تهدید و فشارهای خارجی، در جهت حفظ عزت و اقتدار اسلامی ایستادگی و صبر و مقاومت دارند. همه‌ این صحبت‌ها در شرایطی است که ما نه در دوران شعب ابی طالب، بلکه در دوران فتوحات فتح و خیبر و دوران عزت اسلامی هستیم و در قرنی که دوره احیای قدرت اسلام است، این اقدام کمترین اقدامی است که در این راستا از مسئولین بیدار جمهوری اسلامی ایران انتظار می‌رود.

به امید ظهور عدالت گستر گیتی
جنبش عدالتخواه دانشجویی

رجبی با اشاره به اشرافی گری بعنوان یکی از نقاط ضعف مسئولین،به بررسی عوامل بروز و ظهور آن در تاریخ اسلام پرداخت و گفت: ما در تاریخ صدر اسلام داریم که تاوقتی مردم به گفته های پیامبر عمل می کردند و به مال دنیا بی میل بودند و اصل برایشان عمل به تکالیف الهی بود، موفق بودند و جامعه درحالت مساوات و عدالت سیر می کرد و عموم مردم در سطح برابری از زندگی قرار گرفته بودند ولی در زمان خلیفه دوم که اموال بسیاری از جنگ ها و فتوحات به دست آمد، خلیفه دوم بیت المال را تشکیل داد و بین برخی مسلمین حقوق ویژه ای را به عنوان «عطایا» می پرداخت و در این پرداخت ها تبعیض هایی قائل شد که این تبعیض ها در دوره خلیفه سوم به اوج خود رسید؛ لذا ما می بینیم گروهی از اصحاب با سابقه رسول الله که از این رانت ها استفاده می کردند، دلبستگی شدیدی به دنیا پیدا کردند و روحیه اشرافی گری بر اینها حاکم شد و زندگی خود را بر وضع جدید برنامه ریزی کردند که نتیجه این شد که آن ها از حالات دوره رسول الله بیگانه شدند. این بود که وقتی امیرالمومنین روی کار آمد و خواست که این ها را به حال و هوای دوره پیغمبر باز گرداند مقاومت می کردند و زیر بار این موقعیت نمی رفتند، لذا منشا فتنه شدند.

وی همچنین ادامه داد: برخی از اینها کسانی بودند که در زمان پیغمبر پست و مقام داشتند. چون این افراد به دنیا آلوده شده بودند و دیدند که امیرالمومنین به اینها آن امتیازهای گذشته را نمی دهد و حتی می خواهد آنچه را که تا الان برده اند برگرداند، مقابل حضرت علی(علیه السلام) ایستادند و فتنه به راه انداختند چرا که اقدامات حضرت امیر در راستای مبارزه با مفاسد اقتصادی باعث شده بود که منافع نامشروع عده ای به خطر بی افتد.

این تحلیلگر مسائل تاریخی در خصوص جریان اشرافی گری در کشور گفت: رهبر معظم انقلاب با توجه به این سابقه تاریخی هشدار می دهند که مبادا این آفت که در تاریخ گریبان گروهی از سابقون را گرفته است، امروز هم در برخی از مسئولین و کسانی که سابقه ای در اسلام و انقلاب داشته اند دیده می شود و اگر این جریان اشرافی گری بخواهد حاکم شود خطرناک است و انقلاب را دچار فتنه های بسیار خواهد کرد و امیدواریم که با تدابیر ایشان در مبارزه با مفاسد اقتصادی و از صحنه راندن افرادی که به این مفاسد آلوده شدند، انقلاب ما در همان مسیر معنوی و الهی خودش پیش برود.

رجبی دوانی در ادامه با اشاره به اینکه تاریخ تکرار شدنی است، به تطبیق زمان حال با زمان ائمه پرداخت و افزود : رهبر معظم انقلاب از چندین سال پیش خطراتی که بعد از جنگ به عنوان جنگ نرم ضد انقلاب پدید آمده بود به خصوص با کاری که دشمن و استکبار جهانی بر روی خواص جامعه انجام دادند هشدار هایی را داده بودند. بحث هایی که درباره وظایف خواص و عوام و مسئولیت خواص در برابر فتنه بعد از رسول الله و بحث ریزش ها و رویش ها که ایشان از سال ۷۰ بیان می کنند و بحث بصیرت مردم در شناخت فتنه ها و نتیجه گیری های صحیح دربرابر فتنه اولا ناظر ایمان معظم له و ثانیا نشانه احاطه وسیع ایشان به تاریخ و .گذشته تاریخ اسلام است

وی ادامه داد: رهبر انقلاب با بهره گیری از حوادث تاریخی هشدار های لازم را به مردم می دهند که عقل بصیر هوشمند زیرک ایجاب می کند که از حوادث تاریخی عبرت بگیرد البته توده های مردم بصیر ما با ایمان و اعتقاد پاک خودشان و پیروی از ولایت در مسیر صحیح قدم برمی دارند اما به لطف الهی از اکثر مردم ما تباهی ندیدیم اما متاسفانه خواص جامعه ما با اتکا به نخبگی که در ظاهر دارند و با استفاده از پست های اجتماعی که برخوردار هستند، معرض خطر شدید هستند و نخبگی ایجاب می کند که اگر بصیر باشند باید بیشتر از مردم عادی این درس ها و عبرت ها را بگیرند ولی متاسفانه عملکرد بیشتر خواص این چنین نبوده است.

این استاد دانشگاه عنوان کرد: اینها در عرصه های گوناگون این سه دهه نتوانستند خوب عمل کنند و البته اگر جامعه ای اکثریتش در مسیر حق قرار بگیرد از فتنه ها مصون خواهد بود؛ اما فرق جامعه ما با جامعه صدر اسلام در این است که در جوامع گذشته این خواص بودند که راه انحراف را پیش گرفتند و مردم را به دنبال خود کشاندند اما در عصر ما این توده های مردم-که من شرم دارم این مردم بصیر را عوام بنامم- هستند که بصیرتشان به مراتب بیشتر از خواص است و نشان دادند که پایبند به نظام و انقلاب هستند و از خواصی که به انحراف کشیده شدند تبعیت نکردند که این در تاریخ بی سابقه است.

رجبی دوانی افزود: تا وقتی که اکثریت مردم ما این گونه هستند حتی اگر خواص هم منحرف شوند -که البته هزینه های بسیاری به نظام تحمیل می شود- اما نظام حرکت خود را ادامه خواهد داد. درهمین فتنه۸۸ دیده می شود که سران فتنه از خواص جامعه بودند که آن ضربات را به انقلاب وارد کردند اما این سنت الهی است که انقلاب اسلامی حفظ شود؛ مردم ما خواصی را قبول دارند که دنباله روی ولایت هستند و لذا در فتنه ها پیروز بودند.

وی با اشاره به داستان اسامه و سکوت او در برابر فتنه و توبیخ وی توسط امیرالمومنین به ساکتین فتنه ۸۸ اشاره کرد و گفت : در دوران امیرالمومنین افراد مخالفی وجود داشتند و اینها تا زمانی که تشکیلاتی تشکیل نداده بودند و علیه منافع مردم اقدامی نمی کردند امیرالمومنین با این ها برخوردی نداشتند و این ها را فاقد خطر می دانستند ولی با آنهایی که بر علیه حق تشکلی را درست کردند و اقداماتی را می خواستند انجام دهند، برخورد شدید کردند. ما در زمان فتنه گروهی را داشتیم که برخی از این ها از سابقین بودند و در تشکیل نطام دخیل بودند اما بعلت برطرف نشدن برخی از انتظاراتشان حاضر نشدند با ولایت همراهی کنند و در این میان کسانی بودند که حق را می دانستند اما عامدانه سکوت کردند و سکوتشان تائیدی بود بر جریان فتنه و این سکوت فرقی با کمک کردن به جریان فتنه ندارد و لذا از این جهت این ها هم مسئولند و مورد اغماض نمی توانند قرار بگیرند در میان افرادی بودند که بصیرت لازم را نداشتند و موضعی نگرفتند و البته آب هم در آسیاب دشمن نریختند هرچند که حق هم حمایت نشد البته عملکرد منفی این ها مانند عملکرد سران فتنه نیست .

راجع به همین بحث نامه انقلاب به دست نااهلان و…

بله این تم در فیلم همایون اسعدیان هم آمده و این اتفاق به‎نظرم مورد خطرناکی است برای سینمای ما. وقتی در سینمای روشنفکری و سینمای جشنواره‎پسند، اپوزیسیون و روشن‎فکران را اپوزیسیون و مخالف با جمهوری اسلامی نشان می‎دادیم، خیلی برای ما ناراحت‎کننده نبود چون وجه نگرشی این‎ها برای ما معلوم بود، ولی این‎که شما بیایید جدی‎ترین حامیان انقلاب اسلامی را ببرید در دایره مخالفان آن و با استعاره بگویید که کشور امروز ما و آینده ما دیگر تناسبی با روحیات این‎ها و نگرش این‎ها ندارد، این اتفاق خطرناکی است و حتی وجهی از واقعیت هم ندارد یعنی این تصور کسانی است که احتمالا بر سر مسائل صنفی و سیاسی مشکلی پیدا کرده‎اند.

نظرتان درباره تصویری که این فیلم ها از روحانیت نشان میدهند،چیست؟به خصوص در مفایسه با تصویر روحانیت در فیلم طلا و مس…

ببینید نسبت به طلا و مس یک‎سری انتقاداتی بود که باید شنیده شود و مهم هم هست. آن‎هم این‎که روحانی طلا و مس، یک انسان خوب و صبور با اخلاق اسلامی است که در خانواده او اخلاق تجلی پیدا می‎کند؛ در این حد فیلم خوبی است. ولی اگر ما بخواهیم این روحانی را یک روحانی موفق ایده‎آل و مطلوب معرفی کنیم خیلی کمبود دارد. مهم‎ترینش این‎که از مسئولیت‎های انقلابی و سیاسی و دغدغه‎های اجتماعی هیچ اثری در این زندگی نیست. یک روحانی که نمازشب بخواند و قرآن بخواند و به همسرش احترام کند، یک روحانی خوب است ولی این محصول جمهوری اسلامی نیست و برای انقلاب اسلامی نیست و ما می‎خواهیم آن مفهوم روحانی انقلابی را همنشین کنیم با آخوند دولتی یا آخوند درباری؛ این اتفاق بدی است. برخی‎ها این انتقاد را به طلا و مس داشتندزیرا این رگه ادامه پیدا می‎کند در فیلم بوسیدن روی ماه .منتهی از طلا و مس می‎شود دفاع کرد. خب یک فیلم در پی نشان دادن همه جنبه‎های زندگی یک شخصیت نیست. البته او موفق‎تر بود اگر شخصیت‎پردازی‎اش کامل‎تر بود. ولی در بوسیدن روی ماه نمی‎شود اشکالات را انکار کرد یعنی واقعا شخصیت‎پردازی‎ها و دیالوگ‎ها به‎طور پربسامدی این معنا را دارند تولید می‎کنند. حتی در دیالوگ‎ها بر این معنا تأکید می‎شود. دیالوگ‎های پایانی فیلم تأکید دارند روی این چیزها که ما مثل ماشین‎های کارخانه‎ شما اسقاطی هستیم یا این‎که ما دیگر برای این دوره و زمانه نیستیم و به درد این دوره و زمانه نمی‎خوریم. این‎ها تأکیدات فیلم‎ساز است برای ارائه آن نظری که دارد.

با توجه به فیلم هایی که تا امروز اکران شده،کمی در مورد ارتباطات انسانی در سینما صحبت کنید.

این فیلم نمونه خوبی برای صحبت کردن در این رابطه نیست. چون به آن نپرداخته. بله یک دختر شوخ و شنگی در خانه، در قصه این فیلم یک اثر جزیی دارد. اما همان ابتدا همایون اسعدیان دارد از ساز و کار خانواده ایرانی حمایت و دفاع می‎کند. از همان سکانس‎های ابتدایی فیلم ما شاهد نوعی صمیمیت و ارتباط چندطرفه و چندجانبه همراه با احترام و محبت هستیم. شاهد هیچ‎نوع جنجال و رابطه مخدوشی نیستیم. این فیلم داعیه صحبت‎کردن در این‎باره ندارد. خیلی نمی‎خواهد شکاف بین نسل‎ها را فریاد کند. بیشتر می‎خواهد به شکاف میان حاکمیت و حامیان حاکمیت اشاره کند. ولی آن‎هم یک تم تکرار شونده و پربسامد در سینمای جمهوری اسلامی است و حتی بیشتر در تلویزیون قابل مشاهده است که ما جوانان‎مان بیشتر جوانانی هستند که نسبت متعادل و نرمالی با نسل‎های گذشته خودشان و پدر و مادرهای‎شان ندارند. تربیت شده انقلاب هستند ولی تربیت شده اخلاق اسلامی و ایرانی نیستند. جمهوری اسلامی به‎عنوان ساز و کار سیاسی و پدر و مادر به‎عنوان ساز و کار اجتماعی و مدرسه و دانشگاه به‎عنوان نهادهای اجتماعی در متقاعد کردن فرزندان موفق نیستند. این نوعی بحران مشروعیت را فریاد می‎کند که فرزندان درباره ساز و کار فعلی سیاسی کشور و درباره چهارچوب‎های سنتی خانوادگی‎شان مجاب نمی‎شوند و این‎ها در فیلم‎های مختلف ما تکرار می‎شود و بیش از سینما در تلویزیون تکرار می‎شود. در سریال‎های مختلف شما می‎بینید، که کودکان و فرزندان خانواده، آدم‎هایی طغیان‎گر بی‎منطق و پر از شبهه و پر از سؤال‎های بی‎پاسخ در برابر پدر و مادر خودشان هستند بنابراین رابطه درست هیچ‎وقت شکل نمی‎گیرد و دست آخر کارگردان برای سرهم آوردن کار دست به دامن احساسات می‎شود یعنی به‎جای این‎که این مسأله را به صورت منطقی و عقلانی حل کند دست به دامن احساسات می‎شود. این به‎نظر من بهره‎ای از واقعیت ندارد. ما به این شدت که در فضای سینما و رسانه‎مان وانمود می شود، مبتلا به شکاف نسلی نیستیم و اساسا تعریف شکاف نسلی این نیست. این یک تعریف کاریکاتوری از شکاف نسلی است. اگر این‎طور بود بیش از ۲۰ سال است که به موضع شکاف نسلی داریم می‎پردازیم. یعنی ما یک نسل هستیم که داریم می‎گوییم دچار شکاف نسلی هستیم ولی دچار فروپاشی فرهنگی نشده‎ایم. خب معلوم است که این حرف بهره‎ای از واقعیت ندارد.

حالا ممکن است خیلی از شخصیت خانواده شهید و شخصیت خود شهید ارجاع بدهد که از دید من خیلی بد بود .

در این فیلم اصلا چیزی درباره شهید گفته نشد. فقط دو نکته درباره شهید گفته شد که یکی گوش کردن به موسیقی‎های خلاف عرف بود. گوش کردن به نوارهای کاست فرهاد و داریوش آن‎هم در دهه ۶۰ ولی چه‎بسا منظور فیلم‎ساز سبک زندگی آن‎ها قبل از انقلاب بوده باشد. نمی‎دانم شاید منظورش این بوده باشد. یکی هم عاشق شدن. یعنی تهی کردن مفهوم شهید و شهادت از انگاره‎های حماسی و یا خصلت‎های سیاسی. ما نمی‎فهمیم چرا یک جوانی که داریوش گوش می‎دهد و عاشق می‎شود، رها می‎کند و می‎رود جبهه. در فیلم هیچ‎چیزی در این‎باره گفته نمی‎شود. هیچ نسبتی بین شهید و امام و بین شهید و انقلاب اسلامی در این فیلم بازتاب ندارد. حتی در قالب بازگشت آن اشیائی که از او به‎جا مانده و آن‎ها را به مادرش نشان می‎دهند این نسبت دیده نمی شود؛ در آن شانه هست، پول هست، ساعت مچی هست ولی در آن قرآن و مهر نیست. فقط یک انگشتر عقیق به‎عنوان نماد بود که مادر در دستش می‎کند.

یک قرآن هم فکر کنم بود.

پس من حضور ذهن ندارم. اصلا کارگردان هیچ زحمتی به خودش نداده برای شخصیت‎پردازی از شهید قصه.

آن پیرمرد را هم آدم نمی‎فهمد اصلاً چه هست؟

بله. اتفاقاتِ این‎ها مخصوص فیلم‎نامه است. حالا باید آدم یکی دو سه بار فیلم را ببیند بعد یک چیزهایی از داخل فیلم در می‎آید که آن بازیگر و آن آدم‎هایی که دور سفره هستند و آن بازیگر طنز که داشت به بچه‎اش غذا می‎داد،چه جایگاهی در فیلم دارند. این بازیگر طنز فقط در ابتدای فیلم بود و بعدش اصلا در ادامه فیلم نبود. اصلا هیچ اثری از او در فیلم نبود و معلوم نبود که در این قصه چه‎کار می‎کند. یا آن‎یکی دخترش هیچ نقشی در قصه نداشت. یا حتی فیلم‎نامه نسبت به حضور آن دختر جوان در خانه مادر شهید بلاتکلیف بود و نمی‎دانست این آدم را برای چه آورده این‎جا؛ فقط برای این‎ بود که به او بگویند برو به خاله فروغ سر بزن و یا گاهی فقط صدای خنده‎هایش بیاید. این‎ها بحث‎های فنی فیلم‎نامه است که باید یک مقداری جزیی‎تر فیلم را تماشا کرد و درباره‎اش گفت‎وگو کرد. من بیشتر متمرکز شده بودم روی پیام فیلم و من داشتم پیام را نقد می‎کردم.

در همین بحث آخر، شخصیت آن جوانی که مسئول بنیاد شده بود، نماینده کلیت قضیه حاکم بود یا جریان خاصی داشت.

ببینید یک اتفاق کاملا روشن در آن‎جا می‎افتد. در سکانس اولی که مادر شهید به ستاد می‎رود می‎بیند که ستاد دارد نونوار می‎شود و در و دیوار را دارند رنگ می‎کنند و این یعنی این‎که دارد تحولاتی در دایره سیاسی و اداری نظام رخ می‎دهد و بعد سراغ آقای مصطفوی و دیگران را می‎گیرد و می‎بیند که این‎ها یا بازنشست شده‎اند و یا منتقل شده‎اند. یعنی این دو تعبیر به کار برده می‎شود و یک عده‎ دیگری آمده‎اند جای آن‎ها نشسته‎اند. این ها یک عده جوان هستند که حرف‎های مادر شهید را درک نمی‎کنند و حوصله ندارند و همیشه عجله دارند که بروند به جای دیگری برسند و دست آخر قطب شرع همین‎ها هستند. قطب شرع مرد جوانی است که به سبک حزب‎اللهی‎ها آرایش ظاهری دارد و زیر عکس رهبری و امام می‎نشیند و چایی‎اش را با آرامش هم می‎زند بدون این‎که توجهی به دغدغه خانواده شهدا بکند . حتی اگر در دیالوگ مسعود رایگان نمی‎آمد که من را تبدیل کرده‎اند به کارخانه اسقاط ماشین ،کاملا استعاره‎ها و روایت داستان نشان می‎داد که فیلم‎ساز دارد یک اعتراضی می‎کند نسبت به تغییر فضای حاکمیتی نظام و آن جوان صابر عرب در قالب نماینده حاکمیت نظام به مخاطب معرفی می‎شود.

آیا این حرف و حدیث ها درباره سرمایه‎گذاری‎هایی که از این‎طور فیلم‎ها حمایت می‎کند، این‎ها واقعیت دارد یا نه؟

بله اصلا خیلی جالب است که زندگی خصوصی را بنیاد فارابی ساخته و این را شهرداری ساخته مثلا. این موضوع در حوزه مدیریت هنر و… در کشور ما خیلی تکان‎دهنده است . البته در غالب نهادهای اداره فرهنگ و هنر در کشور ما از این خبط و خطاها زیاد می‎کنند. نمونه اعلایش صدا و سیمای جمهوری اسلامی است که رسما دارد با پول بیت‎المال سریال‎های ضددین و ضد انقلاب و پر از ایراد و اشکال و خسارت می‎سازد. این‎که دیگر روشن است. خیلی ناراحت‎کننده است که ما به‎عنوان جمهوری اسلامی هزینه می‎کنیم تا کسی جمهوری اسلامی را تضعیف کند. حتی اجازه می‎دهیم که این آزادانه بیاید و اگر می‎تواند فروش کند. یعنی روز به روز دارد این ایده منطقی‎تر جلوه می‎کند که وقتی دولت در یک حوزه‎ خاص سفارشی ندارد بهتر است اجازه بدهد که فیلم‎ها را مردم انتخاب کنند و حمایت کنند .این گونه است که فیلم‎ساز به دنبال این است که چه بسازد برای این‎که فیلمش فروش بیشتری کند .این خوب نیست که دست آخر بعضی ها دلخوشند به این که نظام احساس خسران نمی‎کند از این‎که پولی داده و خلاف آن نتیجه گرفته!

این در حالی است که برای نخستین بار در طرح توسعه فاز دوم پالایشگاه نفت شازند لیسانس و دانش فنی سه واحد فرآیندی ایزومریزاسیون، تصفیه گاز مایع و گوگرد زدایی فرآورده‌های نفتی با مشارکت متخصصان داخلی به طور کامل بومی سازی شده است.

این دستور وزیر نفت در حالی صادر شده است که در ماه‌های اخیر راه اندازی واحدهای صاحب لیسانس پالایشگاههای شازند و تهران در غیاب شرکتهای اروپایی انجام شده است و حتی شرکت ملی پالایش و پخش نفتی از این شرکتها به دلیل عدم تعهد به قراردادها به مراجع بین المللی شکایت کرده است.

از سوی دیگر شرکت ملی پالایش و پخش فرآورده‌های نفتی خطاب به این شرکتهای اروپایی تاکید کرده است: این شرکتها در آینده نقشی در بازار صنایع نفت و گاز ایران نخواهند داشت.

علیرضا ضیغمی معاون وزیر نفت در گفتگو با مهر با اشاره به تاکید اخیر وزیر نفت مبنی بر بومی سازی تولید دانش فنی و لیسانس واحدهای پالایشگاهی، گفت: قرار است با بومی سازی این دانش فنی، خرید خارجی لیسانس واحدهای پالایشگاهی از خارج کشور متوقف شود.

مدیر عامل شرکت ملی پالایش و پخش فرآورده‌های نفتی ایران با اعلام اینکه در حال حاضر فراخوانی از مراکز پژوهشی و دانشگاهی داخلی برای تولید دانش فنی بومی به عمل آمده است، تصریح کرد: یکی از مهمترین ویژگی‌های تولید دانش فنی بومی افزایش سهم کالا و تجهیزات ساخت داخل در طرح‌های نفتی است.

این عضو هیات مدیره شرکت ملی نفت با یادآوری اینکه افزایش سهم ساخت داخل تا مرز ۶۵ درصد در طرح‌های پالایشگاهی هدف گذاری شده است، اعلام کرد: در شرایط فعلی سهم کالا و تجهیزات ساخت داخل در طرح‌های پالایشگاهی از مرز ۵۰ درصد عبور کرده است.

در همین حال محمدرضا مقدم معاون پژوهش و فنآوری وزیر نفت هم پیشتر با اشاره به اینکه در برنامه پنجم طرحهای پژوهشی و تحقیقاتی در سه بخش تولید دانش فنی، بومی سازی لیسانس فرآیند تولید محصولات و تولید کاتالیست متمرکز شده است، گفته بود: برای دستیابی به این اهداف غربالگری و تمرکز بر روی طرحهای پژوهشی اولویت داردر صنعت نفت در دستور کار قرار گرفته است.

به گزارش مهر، در طرح توسعه فاز سوم پالایشگاه نفت آبادان (واحد کت کراکر) شرکت‌های صاحب لیسانس این پروژه همچون اکسنس فرانسه و سایمون کاروس، استارت کمپانی، یو.او.پی و اس‌.دبلیو (همگی از انگلستان) و شرکت انگلیسی و هلندی شل نسبت به قراردادهای خود با شرکت ملی پالایش و پخش نفتی ایران پابند نبوده‌اند.

بر این اساس در شرایط فعلی راه اندازی واحدهای باقیمانده فرآیندی طرح توسعه پالایشگاه نفت آبادان با مشارکت متخصصان داخلی در حال انجام است که پیش بینی می ود آخرین واحد فرآیندی این پروژه با ظرفیت تولید روزانه سه میلیون لیتر بنزین تا پایان سالجاری در مدار بهره برداری قرار بگیرد.

خطرناک‌ترین گروهی که با فرصت طلبی ویژه‌ای مشغول سوءاستفاده از شرایط کنونی است، گروه متحجری است که از دین و مذهب، تفسیری واپسگرایانه دارد و نه تنها برای مصالح امت اسلامی هیچگونه حسابی باز نمی‌کند، بلکه دانسته یا ندانسته تیشه به ریشه بنای رفیعی می‌زند که پیامبر اسلام به توصیه قرآن کریم برای عظمت بخشیدن به مسلمانان پی‌ریزی کرده و زحمات زیادی را برای حفاظت از آن متحمل شده است. این گروه، که نه برای کلام الهی «ان هذه امتکم امه واحده و اناربکم فاعبدون» ارزشی قائل هستند و نه گوش به بیان نجات بخش پیامبر خدا می‌سپارند که فرمود: «من اصبح لایهتم بامور المسلمین فلیس منهم» و «من سمع رجلاً ینادی یاللمسلمین فلم یجبه فلیس بمسلم» همواره آب به آسیاب دشمن می‌ریزند و بر طبل جنگ میان مسلمانان می‌کوبند.

مدتی است بعضی مراکز مذهبی، به محلی برای تهیه برنامه‌های تلویزیونی تعدادی از شبکه‌های ماهواره‌ای تبدیل شده‌اند که ارگان گروه‌های متحجر و ضد وحدت هستند. این برنامه‌ها اگر حاوی مطالب اعتقادی این گروه‌ها باشند و کاری به مصالح امت اسلامی نداشته باشند، اعتراضی به آنها نیست حتی اگر دارای اشکالاتی باشند که آنها را برای معتقدان به اسلام ناب غیرقابل قبول می‌کند. اما متأسفانه مطالبی که از شبکه‌های ماهواره‌ای متعلق به این گروه‌ها پخش می‌شوند، به جای آنکه به منطق متکی باشند آکنده از فحش و ناسزا به پیروان مذاهب اسلامی و مقدسات آنها هستند. تأسف بالاتر اینکه در تهیه این برنامه‌ها حتی ادب و اخلاق هم رعایت نمی‌شوند و آنچه به نام اسلام و مکتب اهل البیت توسط این گروه‌ها منتشر می‌شود، بهیچوجه با دین خدا و مکتب اهل بیت پیامبر خدا تناسبی ندارد.

این پدیده نوظهور که از نتایج پیشرفت ارتباطات است، به شکل رسانه سنتی در گذشته هم وجود داشت، اما به دلیل اینکه از شعاع محدودی برخوردار بود، عوارض چندانی نداشت. در آن چارچوب، یک فرد کج سلیقه و متحجر در یک جمع محدود چند نفره یا حداکثر چند صد نفره سخنی می‌گفت که انحرافات ناشی از آن فقط گریبان گیر همان تعداد حاضر در آن جلسه می‌شد. هر چند همان اقدام را نیز نمی‌توان قابل قبول و توجیه پذیر دانست، لکن از آنجا که تأثیر چندانی نداشت، ویران گر و ضربه زننده هم نبود. در عین حال، علما و مصلحان دلسوز و دوراندیش و روشن ضمیر، همواره با چنان کاری نیز مخالف بودند و به هر طریق ممکن درصدد جلوگیری از آن بر می‌آمدند. این شیوه، هم اکنون نیز کم و بیش متداول است و البته نسبت به گذشته کاهش چشمگیری داشته و درحال منسوخ شدن می‌باشد.

متأسفانه، عناصر جاهل و در مواردی نیز وابسته به بیگانگان، با استفاده از امکانات ارتباطی پیشرفته روز، رسانه‌هائی را جایگزین رسانه محدود قدیمی کرده‌اند که دارای شعاع جهانی است و به جای ده‌ها و صدها نفر، میلیون‌ها و حتی میلیاردها نفر را تحت پوشش قرار می‌دهد. در برابر چنین پدیده‌ای نمی‌توان بی‌تفاوت بود و برای مهار کردن آن هیچ اقدامی بعمل نیاورد.

آثار ویران گر مطالبی که از شبکه‌های تلویزیونی ماهواره‌ای پخش می‌شوند منحصر و محدود به انحراف افکار و عقیده و یا حتی فاسد نمودن اخلاق و رفتار نیست، زیرا این قبیل برنامه‌ها واکنش‌هائی در طرف مقابل ایجاد می‌کنند که عوارض پیاپی و مسلسل آنها غیرقابل کنترل می‌باشد. این واکنش‌ها حداقل در سه محور، ضربه‌های جبران ناپذیری به اسلام و امت اسلامی وارد می‌کنند. اول آنکه فاصله میان پیروان مذاهب اسلامی را زیادتر می‌کنند و تمام تلاش‌های انجام شده برای تقریب را خنثی و بی‌نتیجه می‌نمایند، دوم آنکه اسلام را در چشم و دل غیرمسلمانان، به صورت دینی که پیروان آن همچون انسان‌های اولیه و دور از تمدن به جان همدیگر می‌افتند و به هیچیک از آداب انسانی پای بندی نیستند جلوه می‌دهند و سوم آنکه حتی خود مسلمانان را، از هر مذهبی که باشند، نسبت به اسلام دچار تردید و تزلزل می‌کنند.

چنین تصویری از دین اسلام، علاوه بر آنکه غیرواقعی است، به جای آنکه اسلام را آنگونه که هست به جهانیان معرفی کند، از این دین پاک الهی، محتوائی غیرقابل قبول ارائه می‌نماید که نه تنها جاذبه‌ای نخواهد داشت، بلکه سر تا پا دافعه خواهد بود. با ادامه این روش، تمام زحمات پیشگامان وحدت و تقریب برباد خواهد رفت و اهداف شوم دشمنان اسلام که همواره درصدد ضربه زدن به دین خدا هستند محقق خواهد شد.

آنچه مایه تعجب و حیرت است اینست که فعالیت‌های عناصر متحجر با همین ویژگی‌ها که بر شمردیم، هر روز گسترده‌تر می‌شود و برنامه‌های انحرافی که با معارف شیعه و مصالح اسلام در تضاد است، در محافل آلوده‌ای که توسط معاندان اداره می‌شود و تغذیه کننده شبکه‌های تلویزیونی ماهواره‌ای مستقر در خارج از کشور است تهیه و برای آنها فرستاده می‌شوند و این سم پاشی‌ها ادامه دارد و هر لحظه افزایش می‌یابد. معلوم نیست چرا با این عناصر مخرب و چه بسا وابسته و مزدور، که برخلاف نظر صریح رهبری و مراجع تقلید عمل می‌کنند و آب به آسیاب دشمن می‌ریزند، برخورد نمی‌شود!

منظور این نیست که شیعیان و اهل سنت، در چارچوب‌های منطقی و متعارف به ترویج معارف مذاهب خود نپردازند. این، حق طبیعی آنهاست که از پیشرفته‌ترین امکانات رسانه‌ای برای معرفی معارف مذاهب خود بهره ببرند، لکن آنچه از هیچیک از مذاهب و پیروان آنها پذیرفته نیست، استفاده از روش‌های تخریبی و ناسزا گفتن به همدیگر و مقدسات پیروان مذاهب است. این خطرناک‌ترین نوع «جنگ نرم» علیه وحدت امت اسلامی و خود اسلام است که اگر امروز متوقف نشود، فردا برای جلوگیری از دامنه‌های وسیع آن بسیار دیر خواهد بود

عبدالحفیظ شیخ در دیدار و نشست افتتاحیه دو گروه اقتصادی ایران و پاکستان با خوشامد گویی به علی سعید لو معاون امور بین الملل دکتر احمدی‌نژاد رییس جمھوری کشورمان و هیات بلند پایه همراه به این کشور، افزود: ایران و پاکستان باید روابط دوجانبه اقتصادی و تجاری خود را توسعه و بیش از گذشته گسترش دھند.

وی گفت: ایران و پاکستان روابط قوی و برادرانه خود در طول سالیان گذشته را مبنای گسترش روابط اقتصادی دوجانبه قرار دادہ‌اند.

وزیر دارایی پاکستان با اشارہ به ویژگی ھای مشترک کشور خود با جمھوری اسلامی ایران در زمینه ھای مذھبی، فرھنگی و جغرافیایی، افزود: اکنون زمان تقویت روابط دو کشور در بخش ھای اقتصادی و تجاری است.

وی ادامه داد: سال گذشته حجم تجارت بین ایران و پاکستان حدود یک ونیم میلیارد دلار برآورد شده بود که این امر با مشاھدہ ظرفیت‌های دو کشور کافی نبودہ، بر این اساس دو کشور قادرند ھمکاری خود را در بخش ھای انرژی، کشاورزی، دامپروری و در اختیار قرار دادن تسهیلات بیشتر به بخش ھای خصوصی دو کشور، تعاملات اقتصادی دوجانبه را گسترش دھند.

عبدالحفیظ شیخ در ادامه احداث راہ و جادہ به ویژہ ھمکاری در بخش حمل و نقل ریلی را نیز از موارد افزایش ھمکاری ھای اقتصادی پاکستان و ایران عنوان کرد.

وی با ابراز تشکر و قدردانی از کمک ۱۰۰ میلیون دلاری جمھوری اسلامی ایران برای کمک به سیل زدگان پاکستانی در سال گذشته میلادی، خاطر نشان ساخت: پاکستان در سال گذشته در بخش صادرات ۹ درصد رشد داشته است.

بر اساس این گزارش،» علی سعیدلو «معاون امور بین الملل رییس جمھوری اسلامی ایران نیز در نشست با مقامات پاکستان، از ابراز آمادگی دولت ایران در تکمیل پروژہ انتقال گاز به پاکستان قبل از موعد مقرر خبر داد.

وی روابط کنونی میان ایران و پاکستان را برادرانه و دوستانه توصیف کرد و گفت: ھمکاری میان دو کشور برادر در زمینه ھای مختلف، اکنون در حال رشد و شکوفایی است.

سعیدلو با اشارہ به اینکه ایران و پاکستان برای ارتقای روابط تجاری و اقتصادی موقعیت و پتانسیل ھای زیادی دارند، با یاد آوردی اظھارات دکتر احمدی‌نژاد رییس جمھوری کشورمان دربارہ پاکستان، تاکید کرد: تھران ھیچ محدودیتی را برای گسترش روابط و ھمکاری ھا با اسلام آباد نمی‌بیند.

دیگر مقامات رسمی دولت پاکستان وابسته به وزارتخانه ھای دارایی، نفت و منابع طبیعی، آب و نیرو، دفاع و راہ این کشور با حضور در این نشست طی گفت‌و‌گو با ھمتایان ایرانی خود، نسبت به ارتقای سطح ھمکاری ھای دوجانبه بین تھران – اسلام آباد ابراز اطمینان کردند.

رایزنی‌های مقامات رسمی جمھوری اسلامی ایران و پاکستان که از صبح امروز (دوشنبه) به وقت محلی آغاز شده و در قالب جلسات جداگانه در سالن‌های حاشیه جلسه مشترک هیات عالی ایرانی و پاکستانی تشکیل شده و همچنان ادامه دارد.

نکته قابل توجه اینکه استقبال بسیار خوبی از سوی فعالان اقتصادی و تجاری پاکستانی از هیات اقتصادی ایران شده است و تعداد قابل توجهی از فعالان اقتصادی و بازرگانی پاکستان در هتل ماریوت محل استقرار هیات ایرانی حضور یافتند تا از فرصت دو روزه حضور هیات ایرانی در کشورشان برای گسترش همکاری‌ها استفاده کنند.

دو طرف به گسترش همکاری‌های دو جانبه در زمینه‌های انرژی، گاز، برق، نوسازی خطوط ریلی و جاده‌ای، احداث مسکن، کشاورزی ابراز علاقه کرده‌اند.

این گفت‌و‌گو‌ها و رایزنی‌ها عصر امروز و فردا (سه شنبه) نیز ادامه خواهد یافت.

هیات بزرگ اقتصادی ایران به ریاست» علی سعیدلو «معاون بین الملل رِییس جمهوری اسلامی ایران شب گذشته (یکشنبه) به پاکستان سفر کرده است.

خالدی معاون امور بین الملی وزیر نفت، صافدل معاون وزیر بازرگانی و رییس سازمان توسعه تجارت، شهریار افندی‌زاده معاون وزیر راه و رییس سازمان راهداری و حمل ونقل، بهزاد معاون وزیر نیرو در امور برق و انرژی، محمد علی نیک بخت معاون وزیر جهاد کشاورزی در امور بین الملل، نصراله کلانتری معاون امور بین الملل و ارتباطات و مطالعات وزارت دفاع، علیرضا تابش معاون وزیر مسکن و رییس بنیاد مسکن انقلاب اسلامی، فرقانی مدیر کل دفتر معاون امور بین الملل ریاست جمهوری، مهرداد سراج مدیر کل حوزه معاونت امور بین الملل ریاست جمهوری، احمد سبحانی مدیر کل آسیا غربی وزارت خارجه، ریاحی مدیر کل آسیا واقیانوسیه وزارت نفت، منوچهر منطقی رییس هیات مدیره سازمان صنایع هوایی و علیرضا حقیقیان سفیر جمهوری اسلامی ایران در اسلام آباد به اتفاق هیات اقتصادی و سیاسی همراه در این نشست شرکت داشتند.

این سایت خبری‌تحلیلی خود را مستقل از نهاد‌های دولتی و غیردولتی دانسته که توسط «گروهی از فارغ التحصیلان و دانشجویان دانشگاههای علوم پزشکی کشور» اداره می‌شود.

این سایت در قسمت «درباره ما» خود را این گونه معرفی کرده است:

حوزه ی سلامت از سالها قبل به دلیل سوءمدیریت مدیران ، خلأهای قانونی، اجرایی نشدن بسیاری از قوانین، عدم نظارت سازمانهای مسئول و تسامح دستگاههای نظارتی با متخلفان ، دارای جاذبه های فراوانی برای سرمایه گذاری سوداگران سود محور و بدون تخصص شده و بسیاری از ایشان را یک شبه به سرمنزل صدساله رسانده استو متأسفانه بخش کوچکی از اعضای جامعه پزشکی نیز سوگند حرفه ای خود را زیر پا گذاشته و در پس ظاهری موجه، به تجارت به جای طبابت مشغول شده اند.

نکته اینجاست که فساد ، بی عدالتی و کم کاری در حوزه سلامت تأثیر مستقیم بر روی میزان اشتباهات و تخلفات دارویی و پزشکی داشته و با جان انسانها بازی میکند و آمار وحشتناک مرگ و میر و نقص عضو ناشی از خطاهای دارویی و پزشکی در کشورهای پیشرفته، لرزه به اندام هر انسان مسئول و آگاهی می اندازد : یکصد و بیست هزار کشته و ده ها هزار نقص عضو ناشی از اشتباهات دارویی طی یک سال در کشوری که یکی از پیشرفته ترین نظام های بهداشتی و درمانی در جهان را دارد!!و شاید اگر آمار واقعی مرگ و میر و نقص عضو ناشی از خطاها و تخلفات دارویی و پزشکی در کشور ما مشخص میشدمیتوانستیم پی به عمق فاجعه ببریم و مسئولین امر با جدیت بیشتری به مبارزه با فساد و بداخلاقی ها در حوزه سلامت همت می گماردند.

اما فرزندان روح الله اینبار برای مبارزه با فساد ، تبعیض و بی عدالتی در حوزه سلامت قیام کرده اند.

گروهی از فارغ التحصیلان و دانشجویان دانشگاههای علوم پزشکی کشور بدون کمترین وابستگی فردی، گروهی یا حزبی و با سرمایه مالی اندک خویش، فریاد عدالتخواهی در حوزه سلامت را سر خواهند داد.

و مطمئنأ پس از آغاز این مبارزه فریادهای اعتراض مافیای قدرت و ثروت در حوزه سلامت به آسمان بلند خواهد شد و از تمام ظرفیتهای خود برای متوقف ساختن این خیزش نوپا بهره خواهند جست …
لطفا نسبت به معرفی و بازنشر مطالب این سایت و در صورت امکان لینک کردن آن در سایت خود و گذاشتن تبلیغ آن کمک کنید. این سایت به صورت خودجوش و به وسیل هی بعضی فار غلاتحصیلان بسیجی و عدالتخواه دانشگاه های علوم پزشکی کشور و با هزینه ی شخصی ایجاد شده است.

احزاب مختلف در سرزمین‌های اشغالی با تلاش‌های فراوان و ایجاد ائتلاف قصد ممانعت از فروپاشی رژیم صهیونیستی را دارند.

تلاش حزب شاس برای پیوستن به ائتلاف دولتی با کابینه از هم گسیخته بنیامین نتانیاهو نخست وزیر رژیم صهیونیستی نشان می‌دهد که احزابی که روزی در ظاهر مخالف با افراطی‌گری بوده‌اند امروز در سمت و سوی افراطیون گام برمی دارند.

مصداق این ادعا اقدام اخیر عوفادیا یوسف رهبر حزب شاس است که تصمیم گرفته با کابینه افراطی بنیامین نتانیاهو نخست وزیر رژیم صهیونیستی که در آستانه سقوط قرار دارد، ائتلاف کند.

با افزایش آمار صهیونیستهای ارتدکس در جامعه اسرائیل آنهم به طرز چشم گیر در ترکیب هرم جمعیتی و کاهش سیر مهاجرت به سرزمین‌های اشغالی بویژه بعد از اینکه موج مهاجرت یهودیان به اسرائیل دردهه نود ازاتحاد جماهیر شوروی وگروههای کمونیست سابق بالا گرفت، صهیونیسم جهانی تحت هیچ شرایطی نتوانست ائتلافی با دشمن دیروز خویش برای تامین آینده این رژیم بیابد.

خاخام «عوفادیا یوسف» رهبر روحانی جنبش راستگرای مذهبی شاس رژیم صهیونیستی به تازگی طرح پیوستن این جنبش به ائتلاف دولتی و مشارکت قدرتمند در کابینه کنونی نتانیاهو وائتلاف با گروه هیستروت صهیونیسم جهانی را تصویب کرد. این گروه صهیونیستم جهانی شامل همه هیات‌ها، احزاب، اتحادیه‌ها و جنبش‌های کارگری صهیونیستی یهودی در سراسر جهان است.

نکته انکه حزب شاس با وجود تناقضات معروف و برخلاف مواضع آشکار بین دو طرف بویژه درشکل و هویت رژیم اسرائیل و برخلاف بسیاری از شرایط مربوط به ساختار صهیونیستهای ارتدکس در داخل جامعه اسرائیلی، تصمیم به ائتلاف با کابینه نتانیاهو می‌گیرد.

در عین حال، حزب شاس برای فراهم کردن زمینه این ائتلاف، به تغییر تعدادی ازبندهای اساسی لوایح داخلی خود پرداخته است تا به این حزب اجازه دهد به گروه صهیونیست جهانی محلق شود و به عضویت آنچه که «میثاق نامه اورشلیم» خوانده می‌شود، درآید. بر پایه این گزارش، میثاق نامه فوق از جمله میثاق نامه‌هایی است که در سال ۲۰۰۴ توسط همه احزاب صهیونیستی شکل گرفت. این میثاق نامه برمرکزیت ومحوریت صهیونیست‌ها در تاسیس رژیم جعلی اسرائیل به عنوان یک رژیم که شرایط زندگی را برای ملت یهود فراهم می‌سازد، تاکید می‌کند.

این میثاق نامه نقطه تحول تفاوت‌ها و تناقضات در مواضع و دیدگاه‌ها خاخام عوفادیا یوسف رهبر روحانی حزب شاس بشمار می‌رود؛ رهبری که طی ده‌ها سال تلاش کرد تا مواضع ضد صهیونیستی را که اسرائیل بر پایه آن بنا و طرح ریزی شده است، حفظ کند.

یوسف فتوی ممنوعیت برگزاری مراسم عبادی یهودیان در مراسم به اصطلاح روز استقلال (روز جعل اسراییل در۱۵ می‌) را بر خلاف فتواهای دیگر خاخام‌های وابسته به جنبش‌های دینی صهیونیستی صادر کرد.

حالا دیگر چاره‌ای نداریم جز پایین آوردن سطح انتظارات و سلیقه‌ی خود از جشنواره‌ی امسال. با در نظر گرفتن این فاکتور روز چهارم جشنواره نسبت به روزهای گذشته، پیشرفت نسبتا خوبی داشت و بارقه‌هایی از امید را در دل‌مان زنده کرد. هر چند فیلم‌های خیلی خوب امسال تا این لحظه به پای فیلم‌های متوسط سال گذشته هم نمی‌رسند! فیلم‌هایی که در روز چهارم به نمایش درآمدند، به لحاظ کیفی در سطح بهتری نسبت به برخی از فیلم‌هایی که در روزهای گذشته دیدیم قرار داشتند. در این روز فیلم‌های پذیرایی ساده، روییدن در باد، شور شیرین، زندگی خصوصی، بوسیدن روی ماه و اکباتان به نمایش درآمدند.

شور شیرین

کارگردانی شور شیرین را جواد اردکانی به عهده داشته و تهیه‌کنندگی آن به طور مشترک توسط ابراهیم اصغری و بنیاد سینمایی فارابی صورت گرفته است. فیلم‌نامه‌ی آن توسط جواد اردکانی، مجید ایافت و ماشاالله شاهمرادی‌زاده نوشته شده است. بازیگران این فیلم را حمیدرضا عمارلو، رضا رویگری، احمد نجفی، پردیس افکاری، شبنم قلی‌خانی، علی کشوری، مهرداد شیرعلی، مجتبی ودودی و حسین محسنی‌زاده تشکیل داده‌اند.

در خلاصه داستان این فیلم آمده است: حمید میرایی به همراه خانواده‌اش عازم کردستان است تا در مراسم ازدواج پسرش شرکت کند. مینی‌بوس آن‌ها گرفتار کمین ضد انقلاب شده و اسیر می‌شوند. کاوه و نیروهایش در تلاش هستند تا به شکلی آن‌ها را آزاد کنند.

شور شیرین فیلمی درباره‌ی یکی از فرماندهان جنگ یعنی شهید محمود کاوه است. به خودی خود رفتن سراغ چنین سوژه‌ای جسارت زیادی می‌خواهد که جواد اردکانی به عنوان کارگردان این فیلم پیش از این هم با ساخت فیلم به کبودی یاس که درباره‌ی شهید برونسی بود نشان داده که جسارت رفتن سراغ چنین سوژه‌ها و ساختن فیلم‌هایی از این دست را دارد. اما فیلم شور شیرین دارای فراز و نشیب زیادی است و فیلم گاهی خوب پیش می‌رود و گاهی لنگ می‌زند. فیلم شروع خوبی دارد و برای تماشای فیلم در تماشاگر ایجاد انگیزه می‌کند. ضمن این‌که آهسته آهسته متوجه می‌شویم که فیلم درباره‌ی شهید محمود کاوه است و از همان لحظات نخست نمی‌دانیم که قرار است فیلمی با این موضوع ببینیم. خانواده‌ی یکی از دوستان همرزم محمود کاوه برای مراسم عقدکنان پسرشان راهی سقز می‌شوند که در میانه‌های راه توسط کوموله‌ها اسیر می‌شوند. تا بیست، سی دقیقه‌ی اول به خوبی با فیلم همراه می‌شویم و داستان فیلم تماشاگر را پا به پای خود می‌کشاند و فیلم از ریتم خوبی برخوردار است اما در میانه‌ها با شروع صحنه‌های جنگی و درگیری‌ها شاید به دلیل طولانی بودن پرداختن به این صحنه‌ها فیلم از ریتم می‌افتد و تماشاگر را هم کمی خسته می‌کند. یکی از مشکلات اساسی در این فیلم ضعف در شخصیت‌پردازی بود. مخصوصا فیلمی که قرار است شخصیت محور باشد باید در پردازش شخصیت‌های خود دقیق‌تر عمل کند. شخصیت محمود کاوه در این فیلم چندان ایده‌آل‌های ذهنی مخاطبان و توقعی که آن‌ها از یک قهرمان دارند را برآورده نمی‌کند. فیلمی که قرار است درباره‌ی محمود کاوه باشد، در بسیاری از لحظات آن نام و نشانی از محمود کاوه وجود ندارد و فیلم درگیر داستان‌های فرعی می‌شود. به گونه‌ای که محمود کاوه به شخصیت دوم و فردی در حاشیه تبدیل می‌شود. کارگردان نکته‌ای که ما را درگیر شخصیت این شهید بزرگوار کند رو نمی‌کند و محمود کاوه‌ی فیلم شور شیرین در حد سایر افراد داخل فیلم باقی می‌ماند و تبدیل به یک قهرمان نمی‌شود که این ضعف در شخصیت‌پردازی محمود کاوه بزرگترین ضربه را به فیلم وارد کرده است. سایر افراد نیز از ضعف شخصیت‌پردازی رنج می‌برند. شخصیت رضا رویگری بعد از اینکه برای رهایی خانواده‌اش مجبور و موظف به انجام مأموریتی از جانب کوموله‌ها می‌شود تا دقایقی مبهم باقی می‌ماند. در واقع درست متوجه نمی‌شویم که با کوموله‌ها همکاری می‌کند یا با پاسدارها. در هر صورت شور شیرین اگر دقت بیشتری در پرداختن و معرفی شخصیت‌های خود می‌کرد می‌توانست به فیلم موفق‌تری تبدیل شود.

در نشست رسانه‌ای فیلم، جواد اردکانی در خصوص فیلم‌نامه این کار گفت: قرار شد از زندگی شهید کاوه فیلم بسازیم. خوشبختانه به خاطر شناختی که از لحظه به لحظه زندگی او داشتیم، فیلم‌نامه به صورت کاملا مستند پیش رفت. ساخت این فیلم تجربه خوبی برای من بود. کاوه شدن کاوه از سال ۵۹،۶۰ در کردستان اتفاق افتاد. عملیاتی که ما در فیلم نشان دادیم یکی از بزرگترین عملیات‌هایی بود که کاوه در آن حضور داشت.

وی ادامه داد: همه‌ی آنچه مربوط به کاوه بود واقعیت داشت. اما داستان‌های فرعی مربوط به آدم‌های اطراف شهید کاوه نبود. قصه هر کدام از این آدم‌ها هم واقعیت داشت، اما این واقعیت‌های تجربه‌های شخصی گروه بود.
ابراهیم اصغری، تهیه‌کننده فیلم در ادامه افزود: پس از ساخت فیلم «به کبودی یاس» در راستای ساختن فیلم از زندگی شهدا، سراغ شخصیت شهید کاوه رفتیم. او ویژه‌ترین فرمانده دفاع مقدس بود.
این تهیه‌کننده در ادامه توضیح داد: اجرای فیلم‌نامه‌ی دفاع مقدس کار بسیار سختی است. در سی سال گذشته امکانات شهری ما رشدی پیدا کرده است. ما خیلی از شهرها را به دنبال لوکیشنی گشتیم که به فضای روستایی نزدیک باشد.

بازیگر نقش شهید کاوه نیز اظهار داشت هنگام بازی کردن در این فیلم احساس می‌کرده روح شهید کاوه به او نزدیک شده است و این به بازی کردن او در این فیلم کمک کرده است. او در ادامه گفت حالا که از حال و هوای فیلم خارج شده دیگر آن احساسی را که با بازی کردن این نقش تجربه کرده را حس نمی‌کند و امیدوار است که دوباره آن احساس را بدست بیاورد. گفتن این جملات از سوی او باعث شد تا افراد حاضر در نشست مطبوعاتی به شدت او را تشویق کنند.

زندگی خصوصی

زندگی خصوصی فیلمی به کارگردانی محمدحسین فرحبخش، تهیه‌کنندگی عبدالله علیخانی است و اصغر نعیمی هم فیلم‌نامه‌ی آن را نوشته است. در این فیلم بازیگرانی چون فرهاد اصلانی، امیر آقایی، کاظم هژیر آزاد، سعید نیکپور، آتیلا پسیانی، هانیه توسلی و لعیا زنگنه به ایفای نقش پرداخته‌اند.

در خلاصه‌ی این فیلم عنوان شده است: زندگی خصوصی ابراهیم کیانی، سال‌هاست با مهارت توسط او کنترل شده است اما در پس زندگی او رازهایی وجود دارد که پنهان نگه داشتن آن‌ها، روز به روز دشوارتر می‌شود.

زندگی خصوصی دو نیمه‌ی کاملا متفاوت دارد. در نیمه‌ی اول آن احساس می‌شود با یک فیلم کاملا سیاسی رو به رو هستیم و مدام دیالوگ‌های سیاسی از زبان بازیگران فیلم شنیده می‌شود. در خلال تیتراژ آغازین، ابراهیم کیانی با بازی فرهاد اصلانی را می‌بینیم که به سبک افراد تندرو اوایل انقلاب مشغول پاره کردن سر در سینماها و شکستن شیشه‌های آن‌ها هستند و همین‌طور ابراهیم کیانی به همراه تعدادی دیگر در خیابان به دنبال افراد بد حجاب می‌کنند و با آن‌ها برخوردهای خشونت‌آمیزی می‌کنند. پس از پایان تیتراژ در دقایق آغازین فیلم، ابراهیم کیانی را با چهره‌ای متفاوت می‌بینیم که در حال بیرون آمدن از ساختمانی است و خبرنگاران زیادی در اطراف او حضور دارند و علت استعفای او را جویا می‌شوند و او هم با لحن و ادبیات مدیران دولتی در حال پاسخگویی به آن‌هاست و در خلال صحبت‌هایش نقل قولی هم از “آقا” ذکر می‌کند. با بدست آوردن این پیشینه از شخصیت ابراهیم کیانی در دقایق نخستین فیلم اکنون وارد قصه می‌شویم. حالا ابراهیم کیانی را در قالب سردبیر یک روزنامه‌ی جنجالی با مواضع اصلاح‌طلبانه می‌بینیم. فیلم با چنین شروعی به شدت کنجکاوی مخاطبین را بر می‌انگیزد و با گفتن جملات سیاسی و دهن پر کن زیادی که به نظر می‌رسد جزو خط قرمزها باشند باعث شوکه شدن مخاطبین می‌شود. در یکی از سکانس‌ها ابراهیم کیانی در مجلسی نیمه رسمی حضور پیدا می‌کند که سردبیر یکی از «روزنامه‌های دولتی» که با «پول بیت‌المال» اداره می‌شود رو به رو می‌گردد. نام سردبیر این روزنامه‌ی دولتی «حسین صفاریان» است و او خود را «سرباز ولایت» می‌داند. ابراهیم کیانی در یکی از دیالوگ‌ها خطاب به او می‌گوید: “اون همکارتون که روزنامه رو نردبون خودش کرد و وزیر شد، کاری به جز شخم زدن فرهنگ این مملکت کرد؟” حتما می‌توانید ما به ازای بیرونی این شخصیت‌ها را در دنیای واقعی حدس بزنید. یا در سکانسی دیگر به ماجرای اظهارات سلحشور درباره‌ی وضعیت سینما اشاره می‌شود و حتی روزنامه‌ی روی میز نیز تیتر یک خود را به این موضوع اختصاص داده است. نیمه‌ی اول فیلم سرشار از دیالوگ‌های این گونه و جملات دهن پر کن است که مخاطب را غافلگیر می‌کند و باعث ایجاد حساسیت در او می‌شود تا ببیند سرانجام این قصه‌ی جنجالی قرار است به کجا ختم شود؟ اما بعد از اینکه شعارهای سیاسی و اعتقادی کارگردان بیان شد، فیلم وارد فاز جدید و بی ربط و متفاوت با آن چه تا این لحظه دیده‌ایم می‌شود. ابراهیم کیانی در نیمه‌ی اول فیلم شبیه قهرمان‌ها است و رنگ و بویی از بدمن‌ها و شخصیت‌های منفی و ضد قهرمان‌ها ندارد. با شروع نیمه‌ی دوم که زنی وارد زندگی او می‌شود حال و هوای فیلم به کلی تغییر می‌کند و فیلم درگیر ماجرای رابطه‌ی ابراهیم کیانی (فرهاد اصلانی) و زن صیغه‌ای او (هانیه توسلی) می‌شود. با ورود هانیه توسلی فیلم به سمت رابطه‌‌ی پنهانی او و فرهاد اصلانی می‌رود و دیگر خبری از آن دیالوگ‌های جنجالی سیاسی نیست و تقریبا با ماجرایی شبیه ماجرای فیلم شوکران طرف هستیم. ابراهیم کیانی تبدیل به یک بدمن و شخصیت منفی می‌شود و ماجرا به سقط جنین و مسائل این‌چنینی کشیده می‌شود! بزرگترین ضعف زندگی خصوصی نیز همین بی ربط بودن نیمه‌ی اول و دوم آن است. نیمه‌ی اول با یک فیلم سیاسی با نقدهایی نسبت به وضعیت سیاسی و اجتماعی جامعه رو به رو هستیم و نقش اول فیلم در شخصیت‌پردازی شبیه به قهرمان‌ها رفتار می‌کند و اما نیمه‌ی دوم آن فیلمی با موضوعی دیگر و کاملا بی‌ربط به نیمه‌ی اول آن می‌بینیم که شخصیت اصلی آن هم یک بدمن تمام عیار و هوس باز است.

زندگی خصوصی قرار است با همین شعارهای سیاسی و نیمه‌ی جنجالی خود جلب توجه کند. جایی که نقش اول فیلم قرار است سخنگوی عقاید کارگردان شود، قهرمان آن است و جایی که قصه احتیاج به تعلیق و گره افکنی و مجوز اکران دارد تبدیل به ضد قهرمان می‌شود. اما کاش سازنده‌ی این فیلم این جرأت و شهامت را داشت که پای حرف‌های خود بایستد و مسئولین ارشاد و مخاطبان را به قول امروزی‌ها نپیچاند!

بوسیدن روی ماه

بوسیدن روی ماه فیلمی است به کارگاردانی همایون اسعدیان و تهیه‌کنندگی منوچهر محمدی که فیلم‌نامه‌ی آن را همایون اسعدیان بر اساس طرحی از منوچهر محمدی نوشته است. بازیگران این فیلم را شیرین یزدان‌بخش، رابعه‌ی مدنی، مسعود رایگان، صابر ابر، شیدا خلیق، حسن نجاریان دریانی، شاهرخ فروتنیان، شبنم مقدمی، لیدا عباسی، محمد کارت. سعید پورصمیمی تشکیل داده‌اند.
در خلاصه‌ی این فیلم آمده است: دو زن و بیست سال انتظار برای یک خبر…

همایون اسعدیان در سال‌های اخیر با کارگردانی فیلم طلا و مس و تهیه‌کنندگی سعادت آباد خود را به عنوان فردی کاربلد در سینما معرفی کرده است اما بوسیدن روی ماه در مقام مقایسه با این دو اثر یک گام رو به عقب است. اگر چه این فیلم دارای طرح و ایده‌های اولیه‌ی جذابی است اما در پروراندن و نمایش این ایده‌ها موفق عمل نمی‌کند. بوسیدن روی ماه درباره‌ی ایثار و از خودگذشتگی و دارای مضامین و ارزش‌های والای انسانی است. داستان دو پیرزن همسایه است که بیست سال از رفتن فرزندان‌شان به جبهه می‌گذرد و در تمام این مدت خبری از آن‌ها ندارند. در خلال داستان متوجه می‌شویم که احترام و فروغ شنبه‌ی اول هر ماه به امید گرفتن خبری از «حسین» و «محمد» به بنیاد شهید می‌روند. قصه در دادن اطلاعات احتیاط می‌کند و با جلو رفتن فیلم آرام آرام با شخصیت‌ها و روابط میان آن‌ها آشنا می‌شویم. احترام سادات در یکی از مراجعت‌های خود به ستاد متوجه می‌شود که پیکر فرزند شهید و مفقودالاثرش پیدا شده اما از فرزند فروغ خبری نیست. در ادامه می‌فهمیم دکترها فروغ را جواب کرده‌اند و او تا چندماه دیگر بیشتر زنده نیست. گره‌ی فیلم در این‌جا ایجاد می‌شود. احترام و فروغ بیست سال است که با هم منتظر فرزندان‌شان هستند اما حالا فرزند احترام آمذه و فرزند فروغ نه. دکترها فروغ را جواب کرده‌اند و او تا چند ماه دیگر بیشتر زنده نیست.

ایده‌ی فیلم می‌تواند مخاطب را با خود همراه کند تا پیگیر شود این داستان چه فرجامی خواهد داشت اما به طرز عجیبی که از همایون اسعدیان انتظار نمی‌رفت ایده‌های جذاب فیلم یکی یکی هدر می‌روند! نقطه‌ی طلایی فیلم یعنی وقتی مادر قرار است بالای سر فرزند شهیدش برود به طرز ناباورانه‌ای پرداخت بدی دارد و کارگردان به راحتی از آن می‌گذرد.

بوسیدن روی ماه هم دارای جزئیات خوبی است و هم از وجود جزئیات زائد و اضافه رنج می‌برد. ایده‌ای مثل همسایه بودن دو پیرزن که این سابقه‌ی چهل ساله‌ی همسایگی رابطه‌ی آن‌ها را تبدیل به رابطه‌ای نزدیک و خواهرانه کرده به گونه‌ای که حتی فرزندان‌شان با هم به مدرسه رفته‌اند، با هم وارد دانشگاه شده‌اند و جبهه رفتن‌شان هم با هم بوده است. یکی دیگر از ایده‌های خوب فیلم برداشتن دیوار میان دو خانه بود که نشان‌دهنده‌ی نزدیکی بی اندازه‌ی این دو پیرزن تنها به یکدیگر است. اما وجود برخی از افراد در این فیلم اضافه به نظر می‌رسد و توجیه و ربط منطقی با داستان در وجود آن‌ها مشاهده نمی‌شود. نقشی که سعید پورصمیمی به عهده دارد کمکی به پیشبرد داستان نمی‌کند و حتی با حذف او لطمه‌ای به کل داستان وارد نمی‌شود. نوه‌ی احترام سادات شخصیتی منفعل دارد و جز حرف زدن با موبایل و خندیدن وظیفه‌ی دیگری ندارد. اما انصفا از بازی غاقلگیر کننده‌ی دو بازیگر مسن فیلم با بازی شیرین یزدان‌بخش و رابعه‌ی مدنی نمی‌توان گذشت. اسعدیان در بازی گرفتن از این دو نابازیگر بسیار استادانه و ماهرانه عمل کرده است.

بوسیدن روی ماه با ایده‌هایی که داشت، می‌توانست با پرداخت دقیق‌تر آن‌ها در هنگام نوشتن فیلم‌نامه و اجرا در کارگردانی به فیلمی بسیار بهتر از این تبدیل شود اما با بهره‌برداری نکردن از موقعیت‌هایی که در دل داستان وجود دارد و هدر دادن آن‌ها این موقعیت را از دست داد. در نهایت باید گفت بوسیدن روی ماه که به عنوان یکی از شانس‌های جشنواره‌ی امسال مطرح می‌شد، نتوانست انتظاراتی که از آن می‌رفت را برآورده کند.