در سال ۷۷، پس از قتل‌های «مرموز» زنجیره‌ای، هیات حقیقت‌یاب توسط رئیس‌جمهور وقت، آقای خاتمی، تشکیل شد تا به تحقیق در مورد این قتل‌ها پرداخته و گزارش نهایی خود را اعلام کند. در ویکیپدیا، ادامه ماجرا، به این صورت آمده است:
در حالی که مقامات بلندپایه جمهوری اسلامی حکم به «خودسر» بودن برخی از کارکنان وزارت اطلاعات و در راس آنان سعید امامی داده بودند و بر خودکشی سعید امامی تاکید می‌کردند [...] روح‌الله حسینیان، رییس مرکز اسناد انقلاب اسلامی به دفاع از سعید امامی پرداخت و فرضیه خودکشی وی را رد کرده و عنوان داشت که او به قتل رسیده‌است. [...] پس از مدت کوتاهی، به یک برنامه زنده تلویزیونی به نام «چراغ» دعوت شد و او در آن برنامه ادعای خود را تکرار نمود.
برخورد دولت در ارتباط با این صحبت‌ها، جالب بود. روزنامه همشهری ۱۳۷۷/۱۰/۲۹، نوشت:

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی [عطاءالله مهاجرانی]: صدا و سیما باید از رئیس جمهوری و مردم عذرخواهی کند. کارکرد صدا و سیما با مطبوعات متفاوت است و اگر مطبوعات می‌توانند وارد مباحث جناحی شوند، صدا و سیما بر اساس اصل ۱۷۵ قانون اساسی که بر «آزادی بیان با رعایت مصالح کشور» تأکید می‌کند، نباید در موضوع‌های جناحی وارد شود. ‏‎ [...] وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی تصریح کرد: «در جلسه هیات دولت مقرر شد آقای لاریجانی این مساله را اصلاح کنند و تا زمان اصلاح آن در جلسه هیات دولت شرکت نکنند.» ‏‎

فردای آن روز، روزنامه همشهری ۱۳۷۷/۱۰/۳۰، نوشت:

هیات تحقیق رئیس‌جمهوری تهیه‌کنندگان برنامه «چراغ» را مقصر اعلام کرد

یک روز بعد، فشارها به نتیجه رسید. روزنامه همشهری ۱۳۷۷/۱۱/۱، نوشت:

در پاسخ به پیام رئیس‌جمهوری، رئیس صدا و سیما تخلف برنامه تلویزیونی «چراغ» را پذیرفت

… ۱۱ سال گذشت. شرایط سیاسی کشور تغییر کرد. انتخابات ریاست جمهوری دهم برگزار شد. پس از انتخابات، صدا و سیما، تنها به نقل صحبت‌های مسئولین انتخابات پرداخت و صدای مخالف، را پوشش نداد. افرادی که در روزگار خود، نمی‌گذاشتند صدا و سیما علیه‌شان حرفی بزند، (یا اگر هم می‌زد، آن را به «غلط کردن» می‌انداختند) در مقام شکایت برآمدند که چرا صدا و سیما، نظر احزاب را منتشر نمی‌کند؟! همان‌هایی که زمانی گفته بودند:

صدا و سیما بر اساس اصل ۱۷۵ قانون اساسی که بر «آزادی بیان با رعایت مصالح کشور» تأکید می‌کند، نباید در موضوع‌های جناحی وارد شود.

منبع: صیقل اندیشه